نوشته شده است . 5 - حرف « ة ، - ة » در آخر كلمات عربى ، به صورت « ت » نوشته شده است . مانند ؛ « اضافت » به جاى « اضافه » ، « وسيلت » به جاى « وسيله » ، « مرتبت » به جاى « مرتبه » . ج - نكات زبانى و دستورى ؛ 1 - مصدرهاى جعلى عربى زيادى در متن به كار رفته است . مانند ؛ قابليت ، جامعيت ، موجوديت ، هويّت ، روحانيت ، بدليت ، حيثيت ، جاهليت ، مظهريت ، ماهيت ، عبديت ، ختميت ، كيفيت . 2 - « ى » بيان شرط در آخر بعضى از افعال به كار رفته است . مانند ؛ . . . اگر ضرورى بود ، منعدم نشدندى . . . . اگر عدم ضرورى بودى ، به وجود نيامدندى . 3 - « اند - هستند » ، در همه جا به جاى استعمال فعل « هستن » كه امروزه به كار مىبريم ، از « استن » استفاده شده است ، مانند ؛ . . . موجودات در آن مرتبه و مقام در نظر او فانىاند . . . . زيرا كه موجودات مظهر ظهور شئونات و تجليات ذاتيه‌اند . . . . مثل آنكه شاخ و برگ و بيخ و گل و خار همه در دانه گندم به‌هم‌اند . 4 - پسوندهاى ماضى نقلى ( ام . اى . است . . . ) معمولا حذف شده است .